Home

De laatste week is weer veel te snel voorbij gevlogen. In tegenstelling tot de week voordien hebben we iets meer kunnen doen in de community. Het weer, geen verkiezingen, genezen...alles viel mee!

Op maandag zijn we naar de craftswomen gegaan, die leuke bende!! Daar hebben we gezellig gebabbeld, veeeeeel souvenirs gekocht en samen met hen een beetje geluncht (bonen, tomatensaus en 1 of andere witte brij op basis van maismeel...)

eerst en vooral goed nieuws! ik ben volledig genezen!! de paar dagen antibiotica hebben hun werk gedaan. Nu kan ik dus voor een laatste week volledig genieten!

En dat genieten heb ik dit weekend met volle teugen gedaan, bij de uitstap naar Murchison Falls!. Na een dagje uitzieken op donderdag, vertrokken we om  uur 's morgens met bijna alle vrijwilligers naar deze prachtige plek in Uganda. Naast het bezichtigen van de geweldige waterval, hebben we ook twee gamedrives gedaan in het natuurgebied, maw een echte safari. Bruffels, anilopen, giraffen, olifanten, leeuwen, nijlpaarden, krokodillen,aapjes,...we hebben het allemaal gezien. En dat vanop een plekje met geweldig uitzicht: bovenop het dak van het busje.

hoi!

Omdat het vandaag verkiezingen zijn, kunnen we niets doen in de community. Daarom hebben we de kans gegrepen richting Masaka te gaan om even het internet te raadplegen. Na drie dagen zonder stroom is dat wel eens tof.

Ook zijn we vandaag naar het ziekenhuis gegaan. Na lang wachten heb ik te horen gekregen dat ik geen malaria heb (GELUKKIG) maar wel een bacteriele infectie. Of ik morgen naar de community ga gaan of een dagje uitzieken weet ik nog niet.

Maar laat ik eerst nog wat vertellen over de voorbije dagen.

woensdag was het holiday-program. Omdat het de eerste keer was deze vakantie, waren er nog niet zoveel kinderen, maar 150... Omdat we maar met twee vrijwilligers waren, hebben we de groep in twee gesplitst. Zelf kreeg ik de 100 jongste kinderen die geen woord engels konden. Best een grappige ervaring. Estafette en vlaggenstok spelen met zo’n massa kinderen, het is eens iets anders.
 

hoi!

De tijd vliegt hier echt. Ik zit al ongeveer in de helft van het uganda-avontuur, maar lijk het nog niet echt te beseffen. Ik zou hier best langer kunnen blijven.

In mijn vorig bericht vertelde ik dat we gingen zwemmen. Uiteindelijk zijn we pas zondag naar het zwembad gegaan want zaterdag was het gesloten wegens trouwfeest. Het was best gezellig, met een groep vrijwilligers genieten in het zonnetje. Daarvoor zijn we met enkelen naar de kerk geweest. In het begin was het echt geweldig, met veel zingen en dansen. Sommige mensen leken echt in trance. Anderen konden evengoed in een discotheek staan. Ook wij hebben mee gezongen, gedanst, gesprongen, gezwaaid.. (we jump for God, We wave for God...) Na een tijdje echter bleef het zingen uit en werd het veel praten. Op zich niet zo erg, maar van 8.30 tot 13.00 was voor ons echt een beetje te lang. Zeker omdat het moeilijk te begrijpen was (deels Luganda, deels niet goed verstaanbaar engels)

hoi!

donderdag
Eigenljk hebben we niet zoveel gedaan. In de voormiddag gingen we normaalgzien naar de PWD-garden (people with a disability). Het leek mij wel tof om eens te zien hoe ze hier omgaan met handicaps. Vooral omdat ze vertelden dat de communicatie met de verstandelijk gehandicapten moeilijk verloopt. Ik zag dus een mogelijkheid om een aantal tips te geven. Jammergenoeg hebben we niemand gevonden in de tuin. Het was namelijk te warm. Beetje vreemd wel, want als het regent kunnen we niets doen omdat we door de modder nergens geraken en als het te warm is kunnen we ook niets doen...

In de namiddag hebben we wel iets nuttigs gedaan. We hebben de handcraftwomen engelse les gegeven. Die vrouwen zijn echt grappig. Het zijn supervrolijke mensen en lachen met elk stom mopje. Maar het waren wel goede leerlingen!

vrijdag

hoi!


Hierbij een berichtje over maandag tot woensdag. Woensdag schreef ik het berichtje maar aangezien de stroom hier regelmatig uitvalt, heb ik nu pas de mogelijkheid gekregen om het op de blog te zetten. Geniet van het (veel te lange) bericht!


Ik vertelde in mijn vorig berichtje reeds hoe het huisje er ongeveer uitziet. Nu zal ik een beetje vertellen over de eerste kennismaking met de lokale bevolking, het project, het eten,...
 

hoi!

We zijn nog een paar dagen verder en er valt al weer veel te vertellen. Na mijn vorig berichtje wijn we in Entebbe naar het victoriameer gaan zoeken. De oever hebben we helaas nog niet gevonden. Dat is voor het laatste weekend. Ook de eerste kennismaking met de insecten van Uganda is reeds achter de rug. Veel te grote spinnen, net als gigantische kakkerlakken zijn reeds het pad gekruist.

De eerste nachten zijn de tent vielen behoorlijk goed mee. Na een grondige spinnen- en kakkerlakkencheck gingen we met een behoorlijk gerust hart slapen. Enkel 1 keer heeft een gek ding onze tent aangevallen wat tot een heus gilconcert heeft geleid. We weten nog steeds niet wat de oorzaak van het geluid was.

hoi!

Na een lange vlucht zijn we in Uganda aangekomen.Al bij al een zeer vlotte vlucht!
In Parijs waar we een eerste keer geland zijn, hebben we vrij lang stilgestaan. de reden: De handbagage van de afrikanen bleek vrij tot zeer groot te zijn. Probeer dat maar eens in die koffers boven je hoofd te krijgen! Na veel puzzelwerk is alles erin geraakt. Als iemand wat problemen moest hebben met massa's materiaal in een kleine ruimte te krijgen. Ge kunt daar veel van leren.

Onze eerste stapjes op Afrikaanse bodem, was in de luchthaven van Adis Ababa. Daar werden we meteen aangetrokken door de geweldige winkeltjes. Die sjaals, tassen en kleren, we gaan ons moeten inhouden. Wat ook meteen opviel was dat de controle daar echt niet veel voorstelt. Zonder 1 keer ons paspoort te moeten tonen zijn we in het vliegtuig geraakt.

Alles is ingepakt! kleren, medicatie (en dat is behoorlijk veel), maar ook veel speelgoed zit mooi verdeeld over mijn twee zakken. Laat ons hopen dat alles de 16-uur durende vlucht overleeft.

Binnen enkele uurtjes staan wij op de luchthaven om ons richting het avontuur te begeven. Ik kan het moeilijk geloven dat het bijna zover is.De spanning begint hier te stijgen. Maar de goesting om mij daar vollenbak te geven stijgt even hard! 

Hopelijk zal mijn volgend bericht even positief klinken. Ik ben er alleszins heel hard van overtuigd dat dat zo zal zijn!

groetjes,

Sara

hoi!

De examens zijn achter de rug! dus dat betekent dat dit avontuur stilaan dichter bij komt. informatie over het land zoeken, blogs van andere vrijwilligers lezen, praktische plannen maken,...

Praktisch gezien lijkt alles wel in orde te komen. vaccinaties zijn in orde, voorschriften voor malariapillen en andere medicatie en ook de reispas is aangevraagd. 

nu eerst andere kampen en vrijwilligerswerk en dan mij voor de volle 100% geven daar in het verre Afrika.

Ik ben trouwens nog aan het denken om materiaal mee naar Afrika te nemen wat we hier in België niet meer nodig hebben, of waar we teveel aan hebben. (we mogen immers 48 kg meenemen op het vliegtuig en hoe meer we daar laten, hoe meer plaats voor er is voor souvenirs!)